10/11/2017

Stomend voorafje bij Murder on the Orient Express

Wie naar Murder on the Orient Express gaat kijken in een van de Pathé-bioscopen, krijgt als voorafje bij de detectivefilm een zinnenprikkelende Ultrakort-animatiefilm van Nederlandse bodem geserveerd.

Poster Hot TeaHot Tea is de eerste animatiefilm die Marcel Tigchelaar schreef en regisseerde sinds Square Peg, de korte film waarmee hij in 2006 afstudeerde aan de Willem de Kooning Academie. De voorbije jaren werkte de Nederlandse animator mee aan allerlei producties uit binnen- en buitenland, zowel avondvullende films (Trippel Trappel, The Illusionist, Tante Hilda!, Kurt Cobain: Montage of Heck) als korte films (Ballone di Cannone, Pépé le Morse).

Ultrakort-films duren niet veel langer dan twee minuten en veel makers kiezen voor een humoristisch verhaal vol chaos of slapstick. Hot Tea vormt daarop een uitzondering, met een beschrijving die in één korte zin kan worden samengevat: ‘Een kop thee was nog nooit zo lekker.’ De korte, licht erotische film laat zien hoe een man intens geniet van een vluchtig ochtendritueel.

“De keuze om een wat rustigere, serieuzere film te maken is voortgekomen uit het oorspronkelijke concept. Natuurlijk waren we er ons wel van bewust dat de meeste Ultrakorts snel en grappig zijn en dat wij met deze film zouden opvallen, maar we wisten niet of we hierdoor meer of minder kans hadden om geselecteerd te worden”, aldus Marcel. “Uiteindelijk ging het er ons gewoon om om de film gemaakt te krijgen. Dat we een beetje van de norm afweken was maar een bijkomstigheid.”

Hot Tea van Marcel TigchelaarInspiratie vond de maker in een grap die begon bij het ontbijt: “Ik was m’n thee aan het zetten en begon op een sensuele manier m’n theezakje heen en weer te bewegen, terwijl ik er wat zwoele gezichtsuitdrukkingen bij maakte. Toen we eenmaal waren uitgelachen, kreeg ik het idee om hier wat mee te doen. Iemand die op een sensuele manier thee zet is natuurlijk geen verhaal, maar meer een concept. Perfect voor een filmpje van twee minuten. Al snel liet ik het grappige element vallen, want het sensuele aspect is interessanter. Mannelijke sensualiteit (en natuurlijk seksualiteit) wordt in veel media al vaak genoeg gereduceerd tot een grap, dus waarom zouden we het dan niet serieus benaderen? In een heel prille fase van de ontwikkeling probeerde ik er ook een vrouwelijk karakter in te verwerken, maar dat voelde te geforceerd. Alsof ik zelf niet voor mijn sensualiteit en mannelijkheid kon uitkomen, zonder mensen erop te wijzen dat ik wel degelijk op vrouwen val. Daarmee zou ik de boodschap van de film alleen maar ondermijnen. Het thee-aspect bleef erin, omdat het een goeie brug naar het publiek toe is: thee zetten is een normale bezigheid. De verschillende handelingen in de film zorgen voor variatie, herkenningspunten en verwachtingen. Veel meer dan als de film alleen maar ging over een karakter dat twee minuten over z’n lichaam aan het wrijven is. Op een gegeven moment wordt de thee ook letterlijk losgelaten. Dan weet je als kijker opeens helemaal niet meer waar het heen gaat. Aan het einde gaat het leven inderdaad door, maar hopelijk met de toevoeging van acceptatie: dat ook een man op deze manier mag worden afgebeeld, of bepaalde gevoelens mag hebben, of bepaald gedrag mag vertonen.”

Hot Tea van Marcel TigchelaarOpvallend is dat Hot Tea op traditionele, handgetekende wijze tot stand kwam: “De film is helemaal geanimeerd op papier – zowel het karakter als de special effects. Ik wilde zo min mogelijk dingen op de computer doen. Veel mensen denken dat het me hierbij om de look ging, om de lijnkwaliteit of zo. Dat is maar gedeeltelijk waar; het voornaamste was dat ik comfortabel wilde kunnen tekenen. Ik kán werken op een beeldscherm – dat moet ook wel tegenwoordig – maar ik vind het nooit écht lekker werken. Ondanks dat je tegenwoordig direct met je pen op het scherm zit in plaats van een losstaand tablet, voel ik nog steeds een grote afstand tussen mij en de tekening. Als ik een lijn zet, zie ik gewoon hoe het meer een interpretatie in pixels is van hoe ik een stukje plastic over een glasplaat wrijf dan de lijn die ik krijg als ik gewoon met een pen of potlood aan het tekenen ben. Omdat dit m’n eigen project was, koos ik dus voor m’n eigen comfort en gelukkig stemde Anikey-producent Chris Mouw hier (na enig gezeur van mijn kant) mee in.”

Hot Tea van Marcel TigchelaarWat het pure animatiewerk betreft, nam Marcel het leeuwendeel voor zijn rekening. Dat was oorspronkelijk niet de bedoeling, maar toen animator Susanne Seidel – die technisch erg sterk is – door haar rug ging, nam hij zelf haar onafgewerkte scènes over. Gelukkig werd hij bijgestaan door twee animatieassistenten. “Ruben Zaalberg en Edwin van Beek hebben fantastisch werk geleverd. Beiden hadden minder ervaring met papier en waren het niet gewend om te werken zonder de instant feedback die digitaal werken met zich meebrengt. Pas bij het scannen zie je dat de kleinste afwijking in je tekening grote gevolgen kan hebben op het scherm. Je moet daarom rekening houden met alle vervormingen die door het papier kunnen optreden en dat is erg wennen. Om niet te veel tijd te verliezen heb ik in veel scènes een hoop voorwerk gedaan. Het was een hoop gezoek om bijvoorbeeld goeie vormen te vinden voor een rare, gestileerde stoomwolk, maar uiteindelijk hebben Ruben en Edwin heel wat druk van de ketel kunnen halen (no pun intended). De inkleuring is wel helemaal digitaal gebeurd. De kleuren zijn ontworpen door Anna Engels, die per scène een colour key afleverde. Ook de achtergronden zijn door haar digitaal geschilderd. Op basis van de colour keys kleurde Jan Jaap Weerheijm de animatie in met platte kleurvlakken, die daarna werden aangevuld met de schaduwkleuren door Kaylee Bruine de Bruin (en op het eind ook door Ruben, Edwin en mezelf). Uiteindelijk verzorgde Albert ’t Hooft de compositing. Omdat ik veel meer zelf geanimeerd heb dan de bedoeling was, was het moeilijk om een balans te vinden tussen mijn eigen animatie en het regisseren. Ik heb veel ’s avonds en in het weekend zitten werken, zodat ik me rustig op mijn eigen scènes kon concentreren, zonder dat ik steeds over andere dingen moest nadenken.”

In dit bericht vind je alvast enkele stijlvolle plaatjes uit Hot Tea. Het volledige resultaat van het harde tekenwerk is sinds 9 november in de Nederlandse zalen te bekijken bij Pathé, voorafgaand aan Murder on the Orient Express: de verfilming van de gelijknamige roman van Agatha Christie.

Geplaatst door onder Afbeeldingen, Films, Nederland